Bismillah.
Yadollah Najafi'nin anısına.
Etesami Bey! Rana Hanım!
Çabuk çıkın! Bina çökmek üzere.
Apartman yıkılıyor. Hemen evden çıkın!
Neler oluyor?
Canım, sen ne yapıyorsun burada? Gel bakayım.
Etesami Bey, dışarı çıkın. Bina çöküyor. Çabuk!
- Rana! Rana! - Hadi, herkes çıksın!
- Ne oluyor Emad? - Rana, çabuk gel!
Hadi gidelim!
- Fallah Bey, neler oluyor? - Bilmiyorum ki. Hadi siz de çıkın hemen!
Rana! Acele et! Hadisene!
- İn hadi! - Ne olmuş? - İn in!
Nasim! Nasim, yürü hadi! Amiri Bey siz de! Boşaltın binayı!
Emad! Emad, oğlum! Allah aşkına biriniz evladıma yardım edin.
Bekle, hemen geliyorum.
- Al, giy şunları. - Ne oldu? Ben de geleyim seninle.
Hayır, olmaz. Sen hemen sokağa in.
- Söyle, herkes sokağa çıksın. - Samimi Hanım!
- Hüseyin nerede? - Bir türlü çıkaramadım dışarı.
Hüseyin, kalk oğlum! Bak bina yıkılıyor.
Kalk Hüseyin! Hadi kalk!
- Emad, gelin hadi, herkes çıktı. - Sen sokağa in. Söyle herkes insin.
Fallah Bey, herkesi sokağa çıkarın.
Hadi Hüseyin. Ne yapıyor bunlar?
- Gözlüğüm... Gözlüğüm... - Ben alırım gözlüğünü.
Çeviri: Thracian82 İyi seyirler.
Arkadaşlar, bütün eşyalarınızı almanıza gerek yok.
- Bizim orada her şey var. - Tamam.
- Bulamıyorum. - Bilmiyorum, etrafa bir bak.
- Bunları alayım mı? - Olur, çok sağ ol.
Bir tek havluyla diş fırçası getirecektiniz sanıyordum.
İçinde havluyla diş fırçası da var.
- Arabanın kapısını kilitledin mi? - Evet.
- Dur, dur. Anahtarları ver. - Al.
Arkadaşlar!
- Selam. - N'aber Kati? - Yaşıyor musunuz?
Sia "Ev çöktü" deyince ben de sizi enkaz altından çıkarırız diye düşündüm.
Ne olmuş buraya böyle?
Gaz kokusu geliyor.
- Dün geceden beri var o koku. - Toplayın eşyalarınızı da gidelim o hâlde.
- Selam. - Sen niye çıktın ki?
Sigortayı kapatsana. Yukarıdan su damlıyor.
- Kartı bulamıyorum ya. - Bir bak, eşyalarının arasındadır belki.
Katiciğim, oraya girme. Orası tehlikeli.
Aman ya Rabbi...
Ahırın tavanına asılı gaz lambasının altında...
...oturmuş ağlayan Mashti Hasan'ın karısının hıçkırıklarından...
...ve ahırın içindeki bir ineğin çaresizce böğürmesinden başka ses duyulmuyordu.
Hocam. Bu hikâye gerçek mi?
Gerçek mi? Hayır, ama diyebilirim ki, Saedi'nin hikâyelerinde...
...mekânlar, karakterler ve ilişkiler gerçektir. Son derece gerçek.
Hocam, bir insan nasıl ineğe dönüşebilir ki?
Aynaya bak anlarsın.
Aman ne komik.
Ama hocam gerçekten, bir insan nasıl ineğe dönüşebilir?
Yavaş yavaş...
Hocam, bu hikâyenin filmini de izleyecek miyiz?
İyi fikir. Bir sonraki derste getirebilirsem hep beraber izleriz.
- Evet? - Hocam, tiyatro oyununuzu izleyebilir miyiz?
Oyunumuz gelecek hafta başlıyor.
Birkaç gün geçsin, iyice bir oturtalım, sonra hepinizi mutlaka davet edeceğim.
- Sağ olun hocam. - İsmi ne hocam?
- "Satıcının Ölümü." Kimler okudu? - "Düşman!"
Şaka bir yana, aranızda okuyan var mı?
- Hocam, yazarı kim? - Arthur Miller.
Yok, okumadım.
Çok güzel. Affedersiniz çocuklar.
Evet?
Merhaba.
Evet.
Kusura bakmayın, şu an konuşamıyorum. Dersteyim.
On dakika sonra ararsanız müsait olurum.
Evet, düz vites. Gümüş rengi.
Tabii, olur.
- Hocam, rolünüz ne? - Satıcı.
- Ne satıyorsunuz hocam? - Patates.
- Gelince kendiniz görürsünüz. - Hocam, kaç model?
- Ne? - Sizin Peugeot 206'yı diyorum.
- Niye merak ettin? - Satmıyor musunuz hocam?
Hocam, onun babası park görevlisi. Söyleyin hemen cezalarınızı sildirir.
Trafikte hiç kural ihlali yapıyor musunuz hocam?
Hocam, İranlılar neden BMW'ye "Bee-Em-Vee" diyorlar?
Duyamadım.
İranlılar neden BMW'ye "Bee-Em-Vee" diyorlar?
- 'Bi git ya! - Oğlum sus ya!
Tamam, tamam. Bilmiyor ki soruyor.
Ben de bilmiyorum.
Çocuklar... Bir sonraki ders için...
...bu hikâyenin özetini istiyorum sizden. Bahane istemiyorum.
Yok "Uyuyakaldım, yok "Eve misafir geldi, kabul etmiyorum.
Beyefendi, biraz kenara kayar mısınız lütfen?
Beyefendi, ben öne geçsem de öndeki delikanlı arkaya otursa olur mu?
Baba...
İçeride biri mi var?
Yok, o ses yan daireden geldi herhâlde.
- Hayır, hayır, banyonda birisi var. - Hayır, orada kimse yok.
Yan dairede parti veriyorlar. Böyle sesler normal yani.
Çıkabilir miyim artık?
Willy, banyoda hareket eden bir şey var.
Bayan Francis, iyisi mi siz odanıza dönün artık.
Badanayı bitirmişlerdir.
- Gidemem ki, önce giyinmem lazım. - Evet, gidebilirsiniz. Lütfen.
Biff, bu Bayan Francis. Benim yan komşum.
Odasında badana yapıyorlardı. O da gelip banyoyu kullanmak istedi.
Ben de olur deyip burada banyo yapmasına izin verdim.
- Artık odanıza dönebilirsiniz. - Ama Willy, üzerimde hiç kıyafet yok.
Lütfen gidin buradan. Odanıza dönün.
- Willy, bana külotlu çorap verecektin. - Külotlu çorap yok bende.
Neden? Bana iki kutu 9 numara olanlardan almıştın. İstiyorum onları Willy.
Pekâlâ, al bir tane ve git. Tanrı aşkına, gider misin artık.
Lütfen. Git.
Umarım koridorda kimsecikler yoktur. Üstümde kıyafet olmadan çıkamam ya.
Bu arada, siz futbolcu mu, yoksa...
Allah kahretsin!
Siavaş!
Ne oldu anne?
Görmezden gelmek için elimden geleni yapıyorum ama her gece daha da azıtıyor bu!
- Sadra, in canım, gidiyoruz! - Sanam, canım, aldırma sen ona.
Sırf bir fahişeyi canlandırıyorum diye ne isterse yapabileceğini zannediyor.
Ne alakası var ya?
Öbürlerine niye gülmüyorsun o zaman?
- Kıyafetlerine güldüm ben, sana değil... - Sus! Kapa çeneni!
Siavaş, gel buraya!
Sanam, bak bu son gecemiz, çocukluk etme. Sanam...
Tamam, özür diliyorum. Özür dilerim.
Bu soğukta her akşam çocukla gel, prova yap. Gidelim tatlım.
- İçine sıçmasanız olmazdı, değil mi? - Bizimle ne alakası var? Senin kocan.
- Dur alayım ben... - Bırak!
- Sanam, yapma. - Bırak dedim!
Şaka yaptım...
- Takılıyordum sadece. - Nereye gidiyorsun?
Üstünde pardösü, banyodan çıkıyor ve diyor ki...
..."Üstümde kıyafet olmadan nasıl dışarı çıkarım?"
Ya elimde değil, beni bir gülme alıyor.
Peşinden git. Küsecek, yarın da gelmeyecek sonra.
Üstümde kıyafet olmadan gönderme beni. Utangaçımdır, biliyorsun.
Yapma, üstümde kıyafet olmadan nasıl... Sanam!
Manyak herif ya.
Ev bulabildiniz mi?
60 metrekare, 3. kat, asansör yok. 40 milyon peşin, aylık 600 bin tümen.
- Nerede? - Amiratabak
- Nasıl bir yer bakıyorsunuz? - Geçici bir şey...
Hiçbir yer bulamazsak mecbur eşyalarımızla sahnenin ortasına yerleşeceğiz.
- Yarın öğlen boş musunuz? - Niye ki?
Sizi bir yere götüreceğim.
Hadi arkadaşlar. Bir kez daha en baştan alıyoruz. Kimse bozmayacak.
- Yoruldun mu? - Hayır.
- Sen de mi buradaydın? - Kedicik. Kim varmış burada?
Gel bakayım.
Çok uysal. N'aber kedicik?
Güzelmiş burası.
Babak.
Burası ambar mı?
- Hangisi? - Bu.
Hayır. Orası ikinci oda.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Çok küçük değil mi? - İki odası var.
İyi yani?
Zaten iki kişisiniz. Daha büyük evi ne yapacaksınız?
Ne demek "İki kişisiniz"? Kim bilir? Belki sonradan üç kişi oluruz.
- Rana, ciddi mi bu? - Yok canım.
- Bana hiç öyle gözükmedi. - Niye ki?
Kilitli mi bu kapı? Kilitli mi?
Önceki kiracının eşyaları var orada. Güya gelip alacaklar.
Korkma kedicik, benim.
- Ne zamandır boş? - Üç haftadır.
Şehri ne hâle getirdiler böyle.
Keşke tümüyle yıkıp yeniden inşa edebilsek.
Zaten bir kere yıkıp yeniden inşa ettiler. Bak ne hâle geldi.
- Babak? - Efendim canım?
Allah hepimize merhamet etsin.
- Ne zaman gelip eşyalarını alırlar? - Yarın ya da öbür gün için söz verdiler.
Park yeri yok. Arabayı sokağa park etmeniz gerekecek.
Park yeri lazım olmayacak zaten. Senin ev kredinin peşinatı için arabayı satıyoruz.
- Paradan bahseden oldu mu şimdi? - Yani, öyle ya da böyle...
- Selamünaleyküm Salimi Bey. - Selamünaleyküm.
Şahnazari Bey ve hanımı buradaki en iyi komşulardır.
- Merhaba. - Merhaba, nasılsınız?
- Merhaba. - Merhaba. Nasılsınız hanımefendi?
- Babak, depo nerede? - Bu tarafta. Gelin bakın.
- Salimi Bey? - Evet?
Kapı açık, geçin bakın siz.
Lütfen bunlar da geçen seferki kiracı gibi çıkmasın.
- Yok, olur mu? Bunları tanıyorum ben. - Geçen seferkileri de tanıyorum demiştin.
Sen hiç merak etme.
- Babak, ne iş yapar bunlar? - Arkadaşlarım. Tiyatro yapıyorlar. - İnşallah öyledir.
Birkaç ay idare eder.
Ama mutlaka ödemesini yapalım. Borçlu kalmayalım.
Bu sefer şansımız yaver gidiyor desene.
Yavaş, acele etmeyin.
- Yardım edeyim mi ağabey? - Yok, sen git diğerlerini getir.
Aman dikkat edin. Lambaya çarpmayın.
Kusura bakmayın. Sağ olun yardım ettiğiniz için.
- Anahtarlar da burada mı? - Tek o odanınkini yanlarında götürmüşler.
Ali nerede?
- Ali. - Evet?
Allah aşkına bırak şunu. Yarın ben bir elektrikçi çağırırım.
- Bir saniye. - Oğlum bırak!
Söyleseydi bari nakliyeci tutmazdık.
Nereden bilebilirdim ki?
O kadar kesin konuştu ki, kelek atacağını hiç düşünmedim.
- Şimdi ne diyor peki? - Sabahtan beri telefonlarımı açmıyor ki.
Başka numaradan aramayı bir denesene.
Nana, telefonunu versene bana.
O oda gerçekten bize lazım. Bir kamyon dolusu eşya getirttik.
Evet.
Tamam.
Konuşmak isterseniz kendisi yanımda.
Sağ olun.
- Diyor ki, sana diyeceğini demiş. - Ee, ne dedi peki?
Yeni bir ev bulup kontrat imzalamış, ama ev sahibi son anda vazgeçmiş.
Yeni bir ev arıyormuş, ama bulmadan buradaki eşyalarını alamazmış.
Eşyalarına kimsenin dokunmasına izin vermeyeymişsin. "Lütfen."
Ha bu arada, bir daha seninle görüşmek istemiyormuş.
Haber var mı? Ne olmuş?
Şu an için hiçbir şey bilmiyorum. Onu ben alayım Kati.
Ali.
- Efendim? - Arabanda tornavida var mı?
Bir çeyiz arabasını dolduracak kadar eşya var burada.
Ben de birkaç parça bir şey var sanıyordum.
- Hiç dokunmasak mı? - Bir şey olmaz, sorumluluk bana ait.
Hadi çocuklar. Eşyaları şuraya taşıyalım.
Rana...
Bunlar o insanların eşyaları.
Ne yapayım yani? Üç gün oldu.
- "Yarın geleceğim, yarın geleceğim" deyip duruyor. - Ya gelirse?
Sözünde dursaydı o zaman. Boş ver sen. Hadi.
Beyler, ben ağır taşıyamam.
Gel hadi, yemek yiyelim.
- Rana, bir tanem. - Efendim hayatım?
Tatlım, şu şarj aletini...
Kulaklarından giren sözler olurum...
Aklına takılan düşünceler olurum...
Ayağının altındaki Mercedes olurum...
Çantandaki sefalet olurum...
Sürüne saldıran kurt olurum...
Siz ikiniz, kapıya gidip şu kutulardan getirin.
Selam çocuklar.
Sizin 206'nın parçaları mı bunlar hocam?
Bunları müdürün odasının önüne koy. Kütüphaneciye de söyle, gelsin beni görsün.
Çok güzel çocuklar. Önümüzdeki derse kadar şiiri ezberlemenizi istiyorum.
- Tamam. - Sağ olun.
İyi günler hocam.
İyi günler.
- İyi günler hocam. - Hoşça kal.
- Sağ olun hocam. - Görüşürüz.
- Hocam, bir şey söyleyebilir miyim? - Nedir?
- Hocam, geçen gün çok sinirlendim. - Hangi gün?
O taksideki kadının size hakaret ettiği gün.
Hakaret mi etti?
"Ön koltukta oturmak istiyorum" falan dedi ya.
Hocam, siz arabadan indikten sonra onlara öğretmenim olduğunuzu söyledim.
Sizi ne kadar çok sevdiğimizi anlattım.
- Adın neydi senin? - Amin.
Amin, emin ol zamanında adamın biri ona taksideyken bir şey yapmıştır.
O da o yüzden herkesi öyle sanıyordur.
Aldırma sen. Hayat kimse için kolay değil.
- Görüşürüz. - Hoşça kalın. Görüşürüz. - Hoşça kal.
Tamam.
Bununla ne yapacağım bilmiyorum.
- Kim? - Şu kadın.
Ne zaman gelip eşyalarını alacak diye sormak için aradım.
- Sinirlendi, tehditler savurmaya başladı... - Ne diye?
Niye onun eşyalarına dokunmuşum da, özel eşyalarıymış da, dava açacakmış da...
Dün gece uyumadım, sabaha kadar eşyalarını yağmurdan kurtarmak için koşturdum.
Onun derdi başka.
- Kimi diyorsun Babak? O kadını mı? - Evet.
- Ne zaman alacakmış eşyaları? - "Ne zaman ev bulursam o zaman" diyor.
Sadra, canım, yanıma gelir misin? Hadi çabuk.
Elinizi çabuk tutun arkadaşlar. Beş dakika sonra seyirciyi içeri alıyoruz.
Emad...
Emad, bu akşam oyundan sonra yine gelecekler.
6 değişiklikten 3 tanesini onayladılar. Geriye üç tane kaldı.
Oyundan sonra kalırsan onlarla görüşebilirsin.
- Bu akşamki oyundan sonra mı? - Evet. - Faydası olacaksa kalayım.
Tabii ki, aksi hâlde yarın oyunu tümüyle iptal etme ihtimalleri de var.
- Kaç tane dediler? - Üç. Arkadaşlar, lütfen acele edelim!
- Ben giderim o zaman. - Beklemeyecek misin?
Yok, gece yarısından önce çıkamazsın sen.
- Arabayı al o zaman. - Evin anahtarları nerede?
Paltomun cebinde.
- İyi oyunlar. - Sana da!
Dönerken market açık olursa bir şeyler alırsın.
Evde kahvaltılık hiçbir şey kalmamış.
Açık olursa dedim zaten. Açık olursa!
Bir de el temizleme jeli al.
Sen gelmeden belki bir duş alırım.
Kesinlikle hayır, leş gibiyim. Sahne makyajımı bile temizlemedim daha.
Çabucak çıkarım. Çabucak.
Evet. Seni seviyorum. Hoşça kal.
- Başka bir şey var mıydı? - Yok, teşekkürler.
- Nasıl isterseniz. Kartla mı ödeyeceksiniz? - Hayır, nakit.
- Merhaba hanımefendi. - Merhaba?
İyi akşamlar. Ben üst kattaki komşunuzum.
Yeni taşındık da. Kapıyı açabilir misiniz acaba?
Sağ olun.
Rana?
Rana! Ne oldu sana?
Beyefendi, lütfen dışarı çıkın.
İçeri giremezsiniz beyefendi. Tomografi çekileceği zaman size haber vereceğiz.
- Dışarıda bekleyin lütfen. - Rana, bana bak.
Her şey yolunda. Ben sizi tomografi için çağıracağım. Lütfen.
Yarın ilk iş kapının kilidini değiştir.
Neden? Eve biri mi girmiş?
Sandım ki, bayıldı ya da başı döndü de...
Ne olduğunu henüz bilmiyoruz.
Bir anda üst kattan bağırışmalar çağırışmalar gelmeye başladı.
Öyle normal, tek sefer de değil. Arka arkaya çığlık sesleri.
Ben buna dedim, "Çık bir bak" diye...
...bu da bana, "Karı koca arasında olur böyle kavgalar" dedi.
Sonra merdivenlerden böyle ağır çarpma sesleri geldi.
- "Muhammed" dedim, "Allah biliyor ya, kötü bir şey oldu." - Kimdi peki?
Merdivenlere vardığımızda birinin sokağa doğru kaçtığını gördük.
Adamın ayağına ne olmuş bilmiyorum, ama bütün merdivenlere kan bulaşmıştı.
Herifi elime geçirseydim öldürmüştüm.
Sonra üst kata çıktık ve karını baygın hâlde bulduk.
Banyonun zemini kanlar içindeydi. Ben üstünü giydirdim, sonra buraya getirdik.
Üzülme artık, çok şükür daha kötü bir şey olmadı.
Hanım, acil servise git de bir bak bakalım, bir haber var mı.
Kusura bakmayın, size de bunca zahmet verdik.
Otur oğlum, geç otur şöyle.
Evden çalınan bir şey var mıydı?
Bilmiyorum. Fark etmedim.
Hırsızlık olduğunu sanmıyorum. Hırsızın banyoda ne işi olacak?
Kimdi o zaman?
- O kadının müşterilerinden biridir. - Kim? Hangi kadın?
Siz taşınmadan önce orada yaşayan kadın.
Açıkçası kadın pek sağlam ayakkabı değildi.
Adam da bence o kadının hâlâ orada yaşadığını düşünerek geldi.
- Kapı açık kalsın. Ali de gelecek şimdi. - Tamam.
Gel uzan şöyle.
Hırkamın kolunu tutsana.
Sağ ol.
Dur eşarbını alayım.
- Bir yastık daha koyayım mı? - Yok.
- Işığı söndürsene. Uyusun biraz. - Söndürme.
- İstediğin bir şey var mı? - Yok, sağ ol.
Nereye gidiyorsun Emad?
- Efendim hayatım? - Nereye gidiyorsun dedim?
Bir yere gitmiyorum. Buradayım. Bir ihtiyacın var mı?
Hayır. Kapı açık kalsın.
Tamam, sağ ol.
Tansiyonu düşük. Yürürken dikkat edersin.
Her şey için çok sağ ol.
- Oturun arkadaşlar. Kahvaltı yapalım. - Gerek yok. Ben aç değilim.
Olur mu öyle şey? Dün geceden beri bir şey yemediniz.
Kati, olmazsa sen kal. Çorba falan yaparsın.
- Kalayım mı? - Kati kalsın mı?
- Yok, yok. - Emin misin?
Siz de yorulmuşsunuzdur. Gidin biraz dinlenin.
Bir şey lazım olursa ararsın.
Evet, ara hemen geliriz.
- Tekrardan her şey için teşekkürler arkadaşlar. - Görüşürüz.
...hurdalar, demir kapılar, alüminyum kapılar...
...çitler, metal çanaklar, eskiler alıyorum.
Hurdalar, lambalar, semaverler, eskiler alıyorum. Eskici!
Ben banyodayken kapıda dursana.
Ne yapıyorsun?
Bırak, ben yıkarım. Rana, canım, bırak.
- Gel yıka o zaman. - Tamam. Musluğu kapa, çık.
Ben girmeden yıka o zaman.
Polis görmek ister belki.
Efendim?
Tabii, kusura bakmayın.
- Kimmiş? - Komşulardan biri.
- Ne dedi? - Ben hemen geliyorum.
Kusura bakmayın.
Size de onca zahmet verdik. Kusura bakmayın.
Rica ederim. Olur mu öyle şey?
110'u arayın bence. Arabadan adamın kimliğini tespit ederler.
Evet, kesinlikle arayacağım. Neyse, ben başka bir yer bulmaya...
O kadın gidince bütün belalıları da gider diye düşünmüştüm ben de.
Arabanın sahibini buralarda gördünüz mü hiç?
Kadının üç beş ziyaretçisi yoktu ki.
Polis o akşam ne gördüğünüzü sormak isterse tekrar rahatsız etmek zorunda kalabilirim.
Ne demek? Vazifemiz. Cep telefonumu vereyim mi?
- Çok iyi olur. - Ben çıkıyorum.
Çok sağ olun.
Böyle adamların boynuna ibriği geçirip ibretiâlem için sokaklarda dolaştırmalı.
0912...
Ne işin var dışarıda? İçeri gelsene.
Evde yalnız kalmaya korkuyorum.
Nereye gittin?
Dün gece için komşulara teşekkür etmeye gittim.
- Ne dediler? - Hiçbir şey.
Seni sordular.
Kati'yle diğer çocuklara ne olduğunu anlatmadın, değil mi?
Hayır.
Neyse, ben karakola gidiyorum.
Adamı aramaya başlamaları için şikâyetçi olmamız lazım.
- Nasıl bulacaklar ki? - Pikapını arkada bırakmış.
Cep telefonunu da. Ama hattı kapalı.
Kimdi o adam Emad?
Komşuların dediğine göre bizden önce burada yaşayan kadın pek tekin değilmiş.
O şerefsiz de kadının müşterilerinden biriydi herhâlde.
Onu ziyarete gelmişti.
Adam neye benziyordu, hatırlıyor musun?
Hayır.
Hiç bakamadın mı?
Soğuk burası. İçeri gel. Üşüteceksin.
Ver şunu bana.
Beni banyodan kim çıkarmış?
Komşulardan biri.
- Hangisi? - Bilmiyorum, unuttum.
Kahvaltını et. Sonra git biraz dinlen.
Yapamam. Gözümü kapattığım an o sahne gözümün önüne geliyor.
İçeri nasıl girdi?
Kapıyı ben açtım. Sensin sanmıştım.
Banyodan çıktım, apartman kapısını açmak için düğmeye bastım, sonra banyoya döndüm.
İçeri birisinin girdiğini fark ettiğimde saçımı şampuanlıyordum.
Arkamdan yaklaşıp ellerini saçıma koydu. Sensin zannettim.
Ama sonra ellerini gördüm. Ondan sonrasını hatırlamıyorum.
Rana...
Hayatım, ye biraz.
Rana, canım...
Tatlım...
Bu akşamki oyun ne olacak?
Arayıp iptal etmelerini söyledim.
- Olmaz. Arayıp geleceğimi söyle. - Bu hâldeyken nasıl sahneye çıkacaksın?
Evde kalmak benim için daha zor.
Giy şunu. Karakola gidelim hadi. Orada epey bir süre oyalanırız zaten.
- Yok, kalsın. Karakola gitmeyelim. - Hiçbir şey yapmadan oturamayız!
Onca polis memurunun karşısına geçip olanları anlatmak istemiyorum.
Anlatamayacağın bir şey oldu mu ki?
Hayır.
O zaman bir şey söylemene gerek yok. Ben anlatırım onlara.
Yapamam. Ağır gelir.
Hayır, saçmalamıyorum Linda.
Yolda yürürken hissedebiliyorum.
Yanımdan geçip gidiyorlar. Ama âdeta gözleriyle gülüyorlar bana.
Neden? Neden sana gülsünler ki? Kendin hakkında böyle konuşma Willy.
Bazen, sanki ben hiç yokmuşum gibi yanımdan geçiyorlar.
Sanki kimse beni görmüyor. Hiç kimse beni fark etmiyor. Hiç kimse.
Linda?
Daha ne kadar o çorapları yamayacaksın?
Sinirime dokunuyor, biliyorsun.
Hiç değilse ben evdeyken yapma. Sana diyorum. Duydun mu?
Peki, başka bir şeyden konuşalım o hâlde. Benim gelirimden mesela.
Benim hiç değişmeyen gelirimden. Tanrım, saçmalık bu.
Neyin var senin? Neden repliklerini söylemiyorsun?
Willy, hayatım. Benim için sen dünyadaki en yakışıklı adamsın.
Bunu hep söylüyorsun Linda, hep. Ama bana hiç faydası olmuyor.
Seni asla mutlu edemeyeceğim. Neden biliyor musun?
Çünkü ben alt tarafı bir satıcıyım. Bir hiçim! Bir hiçim Linda!
Ama hep uğraştım... Neden ağlıyorsun ki?
Bekle, nereye gidiyorsun?
Linda, geri gel...
Özür dilerim. Oyunu kesmek zorundayım. Hepinizden özür diliyorum.
Karım... Rol arkadaşım kendini iyi hissetmiyor.
Sizden on dakika müsaade istiyoruz. Özür dilerim.
- Devam edebilecek misin? - Ne diyorsun sen Kati?
Kızın hâlini görmüyor musun? Git iptal et.
Odaya geçip biraz uzanmak ister misin?
Pekâlâ arkadaşlar. Odayı boşaltalım. Kendini iyi hissetmiyor.
- Sanamcığım. - Geliyorum.
Bir şey ister misin?
Katiciğim... Gidip oyunu iptal et.
Ne oldu öyle?
Seyircilerden birinin bakışları beni rahatsız etti.
Seyirciler oyunu izlemeye geldi. Tabii ki sana bakacaklar.
Aynı o adam gibi bakıyordu.
Adamı görmemiştin hani?
Gerçekten iyi değilim. Ne yapacağımı bilmiyorum.
- Babak, az gelsene buraya. - Geliyorum.
Nasıl oldu?
Ben sana ne diyeyim şimdi be adam?
O evde daha önce nasıl insanların yaşadığını bana neden söylemedin?
- Ne oldu ki? - Arkadaşım olacaksın sözde.
Ciddi soruyorum, ne oldu? Orada önceden oturanların sizinle ne alakası var?
Senin dairenin bütün mahallede adı çıkmış.
- Kim dedi onu? - Farz edelim kimse bir şey demedi.
- Bu kadın niye gelip eşyalarını almıyor? - Yardımcı olmak istedim sadece.
Geçen hafta ne hâldeydiniz unuttun mu? Sahnede yatıp kalkacaktınız neredeyse.
O kadının ne iş yaptığını benden saklaman doğru mu?
- Ne saklaması? - Bana söyledin mi, söylemedin mi?
Asılsız dedikoduları anlatıp canınızı mı sıksaydım yani?
Onu bunu bırak da, neler oluyor söylesene. Nedir mesele?
- Babak, ben gidiyorum. - Geliyorum.
Git, Rana'nın hâline bir bak. Meselenin ne olduğunu anlarsın.
Banyoda ayağı kaydı dediler.
Senin önünde söyledik, belki o evdeyken bir çocuk sahibi oluruz diye.
- Sense tek kelime etmedin. Ne biçim... - Şakalaşıyordunuz!
Şaka yapıyor olmasaydık bize anlatır mıydın?
Neyi anlatır mıydım?
Kendini bir de benim yerime koy.
Her gece uyuduğumuz o odada kaç tane yabancı erkek o kadınla beraber oldu?
Bu kadar sıkma canını. Verdiğin çeki henüz bozdurmadım.
Ne zaman önceki kiracısını tasvip edeceğiniz bir ev bulursunuz, o zaman çıkarsınız.
- Selamünaleyküm. - Selam. - Nasılsınız?
Şahnazari Hanım, yerler ıslak. Dikkat edin, ayağınız kaymasın.
Ben de erken gelip buraları temizlesin diye temizlikçiyi arayacaktım.
Ama sonra düşündüm ki, belki polise ihbar edersiniz, polis bunları görmek ister.
O kadar büyütülecek bir mevzu değil.
Karını banyoda o hâlde yatarken görseydin...
...öyle demezdin.
Alimoradi Bey banyonun kapısını açtığında karının öldüğünü sandı, Allah korusun.
Hanımına selamımı söylersin.
Kalk, sana kahvaltı hazırladım.
- Ben çıkıyorum. - Bekle.
- Bekle. Hazırlanıp seninle geleceğim. - Nereye geliyorsun? Dersim var benim.
Biliyorum. Arabada beklerim.
Bir iki saatliğine gitmiyorum ki. Yorulursun orada.
- Bugün gitme o zaman. - Ne?
Bugün gitme dedim.
Diyelim ki gitmedim. Yarın ne olacak peki?
Ya da öbür gün? Bunun sonu yok.
Burada tek başıma kalamam.
Dedim ki, burada tek başıma kalmak istemiyorum.
Ne yapabilirim ki?
Birkaç günlüğüne sizinkilerin yanına göndereyim mi seni?
Bu hâldeyken mi?
Kararımı verdim.
Ya gidip polise anlatacağız, ya da bu olayı tümüyle unutacağız.
Tamam, unutalım. Ama hemen bugün yeni ev aramaya başlayalım.
Tamam, başlarız.
Ama yeni ev bulana kadar senin de kendini toparlaman lazım.
Ne demek bu? Elimde olan bir şey değil ki.
Haplarını almak, gece geç vakitlere kadar ayakta kalmamak, kafanı takmak...
Bunlar senin elinde olan şeyler değil mi?
Git bir duş al. Ben burada beklerim.
O banyoya girmek istemiyorum.
Seni bir arkadaşın evine bırakırım. Onlarınkini kullanırsın.
Gidip, "Evinizde duş almaya geldim" mi diyeceğim?
Ne yapmamı istiyorsun?
Sürekli fikir değiştiriyorsun.
Geceleri "Yanıma gelme" diyorsun, sabahları "Beni tek başıma bırakma" diyorsun.
- Ne istediğini söyle, yapayım. - Git sen. Geç kaldın.
Yeni ev bulmamız birkaç hafta sürer. Bu arada ne yapacaksın?
O yaralarını hiç yıkamayacak mısın?
Seni seviyorum.
Daha beteri de olabilirdi. Öyle düşün.
Ya gözüne bir cam parçası girseydi? Ya da başını daha sert çarpsaydın?
Ben ne yapardım o zaman?
Keşke başımı daha sert çarpsaydım.
Allah korusun. Canım, deme öyle şeyler.
Etesami Bey, merhaba.
Merhaba hocam. Nasılsınız?
Yeganeh Bey bu kitapları size vermemi istedi.
Sessiz olun. Komik olan ne?
- Neden? - Çocuklara göre değilmiş.
Sessiz!
Yeganeh Bey çocuklara göre olmadığını söyledi demek?
- Git çöpe at. - Niye çöpe?
At işte bir yere.
- Telefonunu ver. - Telefonum yok hocam.
- Ver şunu. - Telefonum yok.
Hocam, bir saniye.
- Ver şunu. - Hocam, sizle alakalı bir şey yok.
- İçinde ne var görmek istiyorum. - Sildim.
- Bakacağım. - Hocam, valla sildim.
Hocam, özel fotoğraflarım var.
- Elini indir. - Haksızlık ediyorsunuz.
Etesami Bey?
Hocam?
İçinde özel şeylerim var. Videoyu sildim.
Annemin başı üstüne yemin ederim. Sildim.
Hocam, Telegram'a gönderin de herkes izlesin. Bu filmden çok daha iyidir.
Bir kelime daha edersen sınıftan atarım seni.
- Etesami Bey! - Özür dileriz hocam. - Sen karışma!
- Etesami Bey? - Hepinize diyorum.
Ben onunla konuşuyorum.
Sildim. Lütfen.
Çağır babanı, okula gelsin. Telefonunda nasıl fotoğraflar olduğunu görsün.
Babası öldü hocam.
- Merhaba. Kusura bakmayın. - Merhaba. Hiç önemli değil.
Sürekli çekmek sizin için sıkıntı olacaksa köşeye, kazan dairesinin oraya çekebilirsin.
Kocam gelince daha düzgün bir yere çeker.
Ha bire aşağı yukarı koşturmak istemiyorum seni.
Ben birkaç saat yokum. Benim yere park edebilirsin.
Önemli değil. Ben daha iyi bir yer bulurum.
- Sen bilirsin. - Kusura bakmayın.
- Ver istersen anahtarları bana. Ben hallederim. - Sağ olun.
Şikâyetçi olmayacakmışsınız. Bizim hanım söyledi.
- Hayır. - İyi yapmışsınız.
Yakalasalar bile bir şey yapmazlar.
Tekrar tekrar, niye kapıyı açtığını açıklamak zorunda kalacaktın hem.
Mahkemeye gidip gelmesi de cabası. Boş yere koştur dur.
Ama arabayı almaya gelecektir muhtemelen. Görecek olursan lütfen bana haber ver.
O şerefsizin icabına bakarım ben.
Benimkini çıkarayım, gelip seninkini park ederim.
Gerek yok. Kendim hallederim.
- Peki o zaman. Görüşürüz. Sağ ol. - Güle güle.
- Nasıl gidiyor? - Selam. İyi misin sen? Rana geldi mi?
- Hayır. Seninle değil miydi? - Tek başına geliyor.
Adamdan haber var mı?
Kim?
Babak sizin komşulardan bir şeyler duymuş.
- Nerede o? Burada mı? - Babak mı?
Evet, arkada.
- Selam. - Selam.
Dün bana niye anlatmadın?
- Neyi anlatacaktım sana? - Geçen gece eve gelen adamı.
- Rana nasıl? - Komşular anlatmış ya sana.
Endişelenmişler de...
Söyle onlara, hiçbir şey olmadı. Adamın biri eve daldı işte.
O zaman niye hâlâ adamın pikapını tutuyorsun?
Şahnazari söyledi. Park yerindeymiş.
Yakında taşınacağımızı söyle. Yeni ev bakıyoruz.
Nereye gideceksiniz? Sizi bırakır mıyım ben?
Şu eski kiracıyla bir görüşme ayarlayabilir misin bana?
Niye ki?
Onunla konuşmak istiyorum. Bunu niye yaptığını soracağım.
- Ne yapmış? - Ne mi yapmış?
- O serseriyi bizim eve gönderdi. - Niye öyle bir şey yapsın ki?
Kendin söyledin. Eşyalarına dokunduk diye tehditler savurmuş ya.
Öyle biri değil o. Eşyalarını almadı, çünkü hâlâ bir ev bulamadı.
O gün bana sinirlenmişti sadece.
Selam.
- Toparlandın mı biraz? - Evet. İyiyim, sağ ol.
- Çocuklara sen mi söyledin? - Hayır.
- Nasıl öğrendiler peki? - Komşulardan biri Babak'ı aramış.
Ne anlatmış bilmiyorum.
Emad, giyindikten sonra makyaj için gel.
- Kostümüm yok. - Bu akşam senin yerine Kati çıkacak.
- Sen de hemen kabul ettin yani? - Ne yapabilirim ki? Bana söz düşmez.
Yönetmen bu akşam senin yerine onun çıkmasını istedi.
İyiysen, yapabileceğini düşünüyorsan gidip konuşayım.
Hayır, istemiyorum.
Ev aramaya başladın mı?
Hayır. Başlayacağım.
Fırsat bulunca.
Fırsat bulunca! Benim o evde neler çektiğimin bir önemi yok tabii!
- Hiçbir şey yaptığın yok. - Ne?
Sana polise gidelim dedim, ama izin vermedin. Ne demek şimdi bu?
Okula uğrayıp yerine birini bulacaktın, sonra da beni almaya gelecektin sözde.
Dersime girecek başka öğretmen bulamadım.
- Teyze? - Efendim tatlım?
Bu akşam niye sahne almıyorsun?
Bu akşam iyi hissetmiyorum canım.
- Niye buraya geldin o zaman? - Evde canım sıkılıyor.
- Ne? - Evde canım sıkılıyor.
Benim de burada canım sıkılıyor.
- Bu akşam bizim eve gelmek ister misin? - Sizde Sünger Bob var mı?
Hayır, ama eve giderken alabiliriz.
Yarından itibaren tekrar sahneye çıkmalısın.
Her şey allak bulak oldu. Herkes hata yapıyor.
- Neden? - Bilmiyorum ki. Herkesin morali bozuk.
Artık daha iyisin. Yarın tekrar sahneye çıkmalısın.
- Anne? - Söyle canım.
- Rana Teyzelerin evine gidebilir miyim? - Olmaz tatlım.
Bırak bu gece kalsın çocuk. Yalnızım zaten. Yarın beraber geliriz.
Kalamaz. Yarın babası gelip kendi evine götürecek.
Babası gelip bizim evden de alabilir.
- Gitmek istiyor musun? - Evet!
- Rana Teyzeyi üzmek yok, tamam mı? - Üzmez.
Arabayı biz alacağız. Emad'a söylersin.
Ben eşyalarını sonra getiririm.
- Çişim var teyze. - Biliyorum. Hadi gir içeri.
- Bu kimin bisikleti? - Çocuğun birinin.
- Çocuk nerede? - Çocuk artık burada değil.
- Nereye gitti? - Ne?
Nereye gitti?
Başka eve taşındı. Çişin yok muydu senin?
- Sahi! - Git o zaman.
Oraya değil, şuraya.
Şey...
- Karanlık! - Geliyorum.
- İçerisi korkunç. - Geç hadi.
Daha çok gitmeme gerek yok.
Yardım edeyim.
Hayır, sen git. Ben... Ben yaparım.
Benden mi utanıyorsun?
Kendin yapabilir misin?
Bıyığını çiziyorum.
Efendim?
Gel hayatım.
- Kimmiş? - Emad Amcan.
- Babam gelirse, "Sadra burada yok" de. - Neden?
- Çünkü ben annemi seviyorum. - Tamam.
- Rana? - Selam.
- Pikap otoparkta değil. - Bu sabah dışarı park ettim.
- Neden? - On dakikada bir araba çekmekten sıkıldım.
- Selam! - Selam. Nasılsın ufaklık?
- Anahtarlar nerede? - Bıraktığın yerde.
Nasılmış benim has adamım? Evimize hoş geldin. Keyfin yerinde mi?
Hoş geldin!
- Bırak orada kalsın Emad. - Hemen dönerim.
Emad... Emad...
Bir gece olsun unutalım şunu. Bırak orada kalsın.
Yemek yaptım. Hadi git elini yıka, sonra da üstünü değiştir.
Hadi hayatım.
Hanımlar beyler. Uçağımız kalkışa hazırdır.
- Sadra! - Evet!
Emad, yemek hazır. Soğutmadan yiyelim.
Geliyorum.
- Gidip ellerimizi yıkayalım. - Ellerim temiz!
Gene de yıkayalım biz.
Vay, vay, vay, şuraya bak!
Çok teşekkür ederim.
Çek elini!
Rana, nerelerdesin?
Sadra, gel yemeğini ye!
Selam.
Selam yaramaz. Ben yokken çok eğlendiniz mi?
- Alışveriş yaptık, sonra da gezdik. - Afferim!
- Ama Sünger Bob bulamadık. - Evet, maalesef.
Üzülme Patrick. Gün gelecek, ikimiz de birisini bulacağız.
Şuna bak Sünger Bob!
Bak Rana Teyze bize ne yapmış, makarna!
- Daha vereyim mi? - Hayır, yeter.
- Tamam, sen bana söyle. - Sağ ol.
- Ne güzel makarna! - Afiyet olsun!
Hepsini yiyelim. Bak ne yapmış.
Evet, gördüm!
Bu akşamki oyun nasıldı?
Oldukça...
Pek iyi değildi. Berbattı.
- Yalan söylüyorsun. - Sen olmayınca olmuyor işte.
- Kredi kartını buldun mu? - Hayır.
- Nasıl alışveriş yaptın? - Senin bıraktığın parayla.
- Ne parası? - Çekmecedeki para işte.
Niye yemiyorsun? Beğenmedin mi?
Tadı güzel değil mi?
Yemeyin.
Ne oldu?
O şerefsiz bırakmıştı o gece parayı.
Sadra?
Bak aklıma ne geldi.
- Pizza sever misin? - Evet.
O zaman hadi pizza söyleyelim. Onu yeme. Güzel değil o.
Kızarmış patates sever misin?
Sonra da dondurma yeriz.
Selam. Müsait olunca beni ara.
Alo? Anne? Anneciğim?
Alo? Amca? Orada mısın?
Bu seni üçüncü arayışım.
Selam güzelim. Ben Babak.
Orada mısın?
Eve varınca beni ara. Geç vakte kadar ayakta olacağım.
Ne yapıyorsun?
Hiç.
Gel yat hadi. İki gecedir uyumadın.
Uyuyamıyorum.
Mektuplarını niye açtın? Bunlar onun özel eşyaları.
O şerefsizin kim olduğunu öğrenmeye çalışıyorum.
Diyelim kim olduğunu öğrendin. Yanlışlıkla olduğunu söyleyecek.
- İçeri yanlışlıkla mı girdi yani? - O zili çaldı, ben de kapıyı açtım.
Kapıyı o kadar çabuk açınca o kadın olduğumu sanmış olmalı.
İçeri yanlışlıkla mı girdi?
Hatasını anladıktan sonra niye çıkıp gitmedi?
Banyonun ışıkları açık, içeride de bir kadın olduğu için mi?
- Nereden anlayacak benim... - Yatağın üzerindeki kıyafetlerinden.
Şu kahrolası telefonu kullanmış olsaydım... Kim olduğunu sormuş olsaydım...
Bunların hiçbiri yaşanmazdı.
O kadar basit olduğunu düşünüyorsan...
Bütün komşulara o telefondan bahset istersen...
- Komşuları niye karıştırıyorsun şimdi? - Bu evde neler olduğunu biliyorlardı.
Bilmeseler senin için sorun yoktu yani? Neden bahsediyorsun sen?
Bir rahat bıraksana beni.
- Pikap yerinde yoktu. - Ne?
Pardon.
Neredeydi?
- Şurada. - Pardon.
- Nerede bırakmıştın? - Burada bırakmıştım.
- Nerede? - Şurada, Peugeot'un olduğu yerde.
Almış.
O herifi bulmam lazım.
Denyo!
Yavaşla biraz!
- İçerisi buz gibi. - Fark etmez.
Ne demek fark etmez? Hasta olacaksın. Hadi hamama gidelim.
Yok, çabucak çıkarım. Sen burada bekle.
Hasanpoor.
- Merhaba. - Merhaba. Merhaba.
- Buyurun hocam. - Selam. N'aber?
- Senin baban trafik polisiydi, değil mi? - Emekli oldu. Neden?
- Bir tane araba karıma çarpıp kaçtı. - Ciddi bir şey yoktur inşallah hocam.
Yok çok şükür.
Çarpan bir pikaptı. Plakasını sana versem...
...baban adamın adresini bulabilir mi? Çok sıkıntı olmayacaksa tabii.
Tabii ki. Teşkilatta hâlâ tanıdıkları var. Plakayı bana verirseniz öğrenir.
Ama bence ihbar ederseniz daha iyi olur.
O kadar ciddi bir şey değil. O yüzden polisi karıştırmak istemiyorum.
Tamam. Siz bana plakayı verin, ben babamı ararım.
- Kâğıt kalem getir o zaman. - Tamam.
Neden benimle çalışmak istemiyorsun?
Delirdin mi Charlie? İşim var zaten.
Her hafta niye buraya geliyorsun o zaman?
Buraya gelmemi istemiyorsun madem...
Sana iş teklifinde bulunuyorum.
Senden iş falan istemiyorum! Benim işim var zaten. Çekil yolumdan!
Ne zaman büyüyeceksin sen?
Lanet olsun sana Charlie! Seni zır cahil!
Ne cüretle benimle böyle konuşursun?
O lafı bir daha söylersen ağzının ortasına çakarım!
Ne kadar iri olduğun umurumda değil! Soysuz herif!
Neyin var senin bu akşam?
- Ne yaptım ki? - Niye kafandan replik ekliyorsun?
Ne eklemişim?
Benimle bir derdin varsa otur karşıma benimle konuş.
Sahnede karşıma geçip bana 'soysuz' deme!
Doğaçlama ya da rol yapmak değil bu. Düpedüz bana hakaret ediyorsun.
- Ne oldu? Duygularını mı incittim? - Evet.
Aynı şeyi bir daha yaparsan, cevabını herkesin gözü önünde veririm.
Aklındakileri küfür ederek söylene soysuz denir.
Bilmiyordum. Çok özür dilerim.
FIRIN
Merhaba. Kolay gelsin.
Nasıl yardımcı olabilirim?
İki baget lütfen.
- Dilimlensin mi? - Çok iyi olur.
- Şu pikap sizin mi? - Ne oldu ki?
Sokağın başından buraya gelen bir polis var. Arabalara ceza yazıyor.
Majid, gel buraya. Polisler ceza yazmadan çek şu arabayı.
Süheyl, anahtarları getir!
- Buyurun. - Sağ ol.
Görüşürüz. Güle güle.
- Buyurun efendim. - Sağ ol.
Sağ ol dostum. Bir tane su alıyorum.
Beyefendi merhaba. Pardon, şu pikap sizin miydi?
Evet.
Taşınacak birkaç parça eşyam vardı. Yardımcı olabilir misiniz diye soracaktım.
- Yok, o pikap markete çalışıyor. - Şimdi demiyorum canım. Müsait bir zamanda.
Yok, ben sadece o işi yapıyorum. Dediğiniz işi yapmıyorum.
- Cuma olmaz mı peki? - Yok.
Haft-e-Tir'in girişinde pikap bulabilirsiniz.
Yok, benim eşyalarım kitap, tablo gibi şeyler sadece.
Onun için bir tane softopper bakıyorum. Yağmur falan yağarsa diye.
Gerçekten çok meşgulüm. Hiç zamanım yok.
Ücreti neyse öderim. Eşyalarımı sağ salim taşıtmak istiyorum sadece.
Dediğim gibi meşgulüm. Yapamam.
Hadi be Majid. Adama yardımcı ol. Gece vakti bir ara yaparsın.
Telefonunuzu alsam nasıl olur? Ne zaman derseniz o zaman ararım.
Kendiniz gelirseniz benim için daha da iyi olur.
Kardeşim, adam için bir zaman ayarla işte.
Dikkat et. Duvara sürtme.
Sen ne yapıyorsun burada?
Gel bakalım pisicik.
Dikkat et. Bir yere takılmasın. Yavaş.
Babak, adamları çağır da bir çay içsinler.
- Zahmet etmeseydin. - Hava iyice soğudu.
Nereye götürüyorsun bunları?
Bizim ihtiyarların oradaki otoparka götürüyorum. Sonrasına bakacağız.
Almaya gelmeyecek mi?
Onun başka dertleri var. Hâlâ bir ev bulamadı.
Babak kadının eşyalarını götürüyor. Sen de bir ilgilensene.
Ne yapayım?
Sizin aranızda ne geçti?
Hiçbir şey. Alsın götürsün. Benim için sıkıntı yok.
Alo? Majid? Etesami ben. Birkaç gün önce görüşmüştük.
Bugün boş musun? Peki ya cuma?
Efendim?
Siz kimsiniz?
Tamam, gelin.
Merhaba. Hoş geldiniz.
Merhaba oğlum. Nasılsın? Doğru yere mi geldim acaba?
Majid taşınacak birkaç eşyanız olduğunu söyledi bana.
Doğrudur. Buyurun geçin. Kendisi niye gelmedi?
İşleri vardı. O yüzden beni gönderdi.
- Önden buyurun. - Siz buyurun.
Bu kadar merdiven olduğunu söylemedi ama.
- Zaten kalbim zayıf. - Sizin geleceğinizi bilseydim...
...çok merdiven olduğunu, asansörün de çalışmadığını söylerdim ona.
Asansöre binemiyorum zaten. Bir bardak su verebilir misin bana?
Hamal tuttunuz mu?
Hayır, onun geleceğini sanıyordum. Kutuları beraber indiririz diye düşünmüştüm.
Zavallı oğlan, bugün epey bir yoğun.
- Oğlunuz mu? - Yok, damadım.
Bir farkı yok gerçi. Oğlum gibidir.
Kusura bakma ihtiyar. Yeni taşındık. Bardak falan kalmamış
Ziyanı yok beyefendi. Musluktan içerim.
Kutular nerede?
Şu odada.
Bir bakalım. Çok fazlaysa hamal çağırırız.
Bir ara bakalım. Belki yakınlardadır. Gerekirse ben gider alırım onu.
- Kimi? - Damadını.
Olmaz. Zavallılar daha yeni nikâh töreni için alışverişe gittiler.
- Kapıcının yardım etmesi yasak mı? - Bina boş.
Duvarlar göçtü. Oturanların hepsi taşındı.
- Ya bina üstümüze çökerse? - Bir şey olmaz.
Bir bakalım, hamal tutmaya gerek var mı.
- Dede! - Ne?
Şöyle geçip otursana. Sana anlatacaklarım var.
Bakın beyefendi, normalde ben bu işi yapmıyorum.
Majid, "Bir iş var. Adam birkaç defa aradı. Sen gider misin?" dedi, ben de "Olur" dedim.
Artık gönlünüzden ne koparsa verirsiniz.
Hayır, mesele o değil. Ücretle alakalı konuşmayacağım.
Otur şöyle. Sana bir şey söylemek istiyorum.
Hayırdır inşallah.
Ne zamandır tanıyorsun sen bu adamı?
- Damadımı mı? - Evet.
- Niye sordun? - Onu gerçekten iyi tanıyor musun bilmek istiyorum.
Valla kızımı isteyeli iki sene kadar oldu.
Çocuğu etraftan hiç soruşturdun mu?
Majid'i tanıyor musun?
Bildiğin bir şey varsa söyle.
Karımla ben buradan ayrılıp başka eve taşındık.
Oranın eski kiracısı da... İşte, sokak kadınıymış.
Bir gece eve biraz geç geldim. Karım evde yalnızdı.
O şerefsizlerden biri kadının hâlâ orada yaşadığını sanıp...
...evimize girmiş.
Karım banyodayken. O it de banyoya girmiş.
- Kim? - Senin o şerefsiz damadın.
Majid olduğunu nereden biliyorsun?
Karım bağırmaya başlayınca herif kaçmaya başlamış ama...
O kadar aceleyle çıkmış ki pikapı orada bırakmış.
Ona pikapından ulaştım. Çalıştığı yere gittim.
Oraya gidip, yakasından tutup...
...iş arkadaşlarının önünde rezil etmek istedim ama...
Elim varmadı.
O pikap oradaki çalışanlar arasında elden ele dolaşır.
O yüzden onu buraya çağırdım. Konuşmak için. O muydu, değil miydi diye sormak için.
Majid öyle şey yapmaz...
Eğer o olduğunu öğrenirsem her şeyi bitiririm.
Kızımı da vermem.
Karın nasıl şimdi?
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
- Ben bu akşam onunla bir konuşayım. - Ara, onunla konuşmak istediğimi söyle.
Söyle buraya gelsin. Kimin yaptığını sormak istiyorum.
Anladım da, karım ve kızımla beraber nikâh alışverişine gittiler.
Hiç değilse bir ara. O gece pikapı kimin aldığını sor.
- Ne zaman oldu bu olay? - İki hafta kadar önce.
Tamam, ben onunla bu akşam bir konuşayım. Eyvah, eyvah...
Ama onunla ben konuşmak istiyorum ihtiyar.
Ağır ol bakalım. Onunla konuşmak istiyorum. Ara onu.
Numarası telefonumda kayıtlı değil.
Bende kayıtlı.
Onu buraya çağırmanı istiyorum çünkü...
...çalıştığı yere gidip herkesin önünde rezil etmek istemiyorum.
Önce o mu, değil mi emin olayım.
Münasip bir dille konuşup ağzından laf almaya çalışayım.
Ben arasam nasıl olur?
Ben mi arayayım?
Bak numarasını çeviriyorum.
Alo? Majid? Merhaba oğlum. Neredesiniz?
Evet, yanındayım.
Senin yanında kim var?
Bana bak. Yalnız kalınca beni bir ara. Sana bir şey söylemek istiyorum.
Cebimden ara.
Ezberimde yok. Müjgan'a sorarsın.
Tamam. Önemli bir şey değil. Görüşürüz.
- Yalnız kalınca arayacak. - Sen ne iş yapıyordun?
Majid'in arabasıyla çalışıyorum. Şu pikapla.
Akşamları pikapın arkasında kıyafet satıyorum.
Gündüzleri de pek çıkmamaya çalışıyorum, kalbimden dolayı.
Peki nasıl oluyor da damadının numarası sende olmuyor?
Valla yok işte. Sadece o değil, çoğu kişinin yok.
- Bu hattı yeni mi aldın? - Hayır.
Nasıl oluyor da damadının numarası sende olmuyor?
Az önce numaranı kızından almasını söylemedin mi?
Bilmiyorum yahu, bilmiyorum.
Kafam şu an öyle dağınık ki, kendi adımı bile hatırlamıyorum.
Az dur bakalım ihtiyar.
- Açılmıyor. - Acele etme. Az bekle.
Bir zahmet ayakkabılarını çıkarmanı istiyorum.
- Ne için? - Ayağını görmek istiyorum.
Ben senin baban yaşındayım. Ayakkabılarımı çıkarmamı mı söylüyorsun?
Aç şu kapıyı da gideyim!
Sana birşey yapmadım ki. Niye böyle konuşuyorsun?
Sakin ol.
Şu ayakkabılarını bir çıkar. Ondan sonra kapıyı açıp gitmene izin vereceğim.
Niye çıkarayım ayakkabılarımı? Aç şu kapıyı!
Sus. Gel şöyle. Gel şu tarafa geçelim.
Az otur şu merdivenlere. Ayakkabılarını çıkar.
Otur!
Otur şuraya!
Oturur musun?
- Ayakkabılarını çıkar lütfen. - Kendimi iyi hissetmiyorum. Yapma.
- Dur sana yardım edeyim. - Ben çıkarırım. Tamam.
Ben çıkarırım.
Diğerini de. Diğerini de çıkar.
Çoraplarını da.
- Ne istiyorsun benden? - Çıkar şunları! Çıkar dedim.
Dur ben çıkarayım.
- Hayır! - Bırak! Bırak çıkarayım!
Alo, Siavaş.
Hayır, şu an biraz meşgulüm.
Saat kaçtaydı bu arada? Hayır, geleceğim. Merak etme.
O kendisi gelecek. Biraz meşgul.
Evet, iyiyim ben. İyiyim.
Tamam, görüşürüz.
Hayatım üzerine yemin ederim, kimseye bir zarar vermek istemedim.
O gece o kadın mı oraya gitmeni söyledi?
O kadın neredeyse bir aydır bana mesaj atıyordu.
"Pikap hâlâ sendeyse gel. Seni görmek istiyorum" diyordu.
Ben de, "Canım, kusura bakma. İyi hissetmiyorum" diye cevaplıyordum.
En sonunda bana gücendi. Kaç defa arasam da telefonlarıma çıkmadı.
Benimle konuşmak istemedi.
O gece bir uğrayıp gönlünü alayım dedim.
Taşındığından haberin yok muydu?
Allah şahidim olsun bilmiyordum. Çocuklarımın başı üstüne yemin ederim.
Kapıyı açtın, içeri girdin. Mobilyaların farklı olduğunu gördün.
Nasıl "Bilmiyordum" diyebiliyorsun?
İçeri girince bir sürü eşya gördüm. Kendi aldığım bisiklet oradaydı.
- Belki taşınıyordur diye düşündüm. - Gerçeği anlatmadan o kapıdan çıkamazsın.
Sizin taşındığınızdan haberim olsaydı...
...banyodaki belki de bir erkektir diye düşünürdüm.
- Karımın kıyafetleri yatağın üzerindeydi. - Onları görmedim.
Gördün ve banyodakinin bir kadın olduğunu anladın.
Yapayalnız... Sana kapıyı bile açmıştı.
Kıyafet görmedim ben.
Beş dakika bile sürmedi. İçeri girdiğimde kimsecikler yoktu.
Daha bir dakika önce karın bana kapıyı açmıştı.
- Karın niye bana kapıyı açtı? - Benim geldiğimi sandı da ondan.
Ne olduğunu sana anlatayım.
Banyo kapısının önüne geldim, çocuğa seslendim.
Seslenir seslenmez çığlık sesleri gelmeye başladı. Ben de kaçtım.
- Banyoya girdin. - Banyoya girmedim.
Ayağını nerede kestin o zaman?
Hiç bilmiyorum. Alt kata indiğimde ayağımda keskin bir acı hissettim.
Merdivenden hızla inerken bir şeye bastım diye düşündüm.
- Karım yalan mı söylüyor yani? - Karın banyoya girdiğimi mi söylüyor?
Karım korkunca cama çarptı. Yoksa Allah bilir ona neler yapardın, şerefsiz herif!
Hayatım üzerine, ne istersen onun üzerine yemin ederim ki...
...yanlış yerde olduğumu anladığım an oradan kaçtım.
Çağır karını buraya gelsin. Hadi, ben burada bekliyorum. Ona sor.
Karım ne diyecek ki?
Benim karım diyeceğini dedi zaten. Senin karın buraya gelsin.
- Çağır, hemen buraya gelsin. - Ne için?
Az önce söylediklerinin hepsini karının önünde tekrarlamanı istiyorum.
Ağabeyciğim, niye anlamıyorsun? Ben o banyoya girm...
Tamam, girmedin!
O evde ne aradığını karına anlatmanı istiyorum.
Ara hemen! Şunu çıkar, ara!
Cep telefonunu çıkar!
Karımla çocuklarımın önünde küçük düşürme beni.
- Ara hemen. - Kızım yakında evlenecek.
Babasının gerçek yüzünü görsün.
Damadına her şeyi anlatacağım ki kayınpederinin nasıl biri olduğunu bilsin.
Seni burada tutmama gerek yok. Durma, git hadi! Git!
Damadını arayıp karınla kızını buraya getirmesini söyleyeceğim.
Rahat bırak be!
Yardım edin! İmdat!
Gürültü yapma! Sessiz ol!
Aç şu kapıyı! Aç! Öleceğim burada!
Şimdi felç geçireceğim! Aç kapıyı!
Oğlum! Aç kapıyı! Kapalı yerde duramam ben.
Oğlum aç kapıyı.
Hiç olmazsa ışığı aç.
Affet beni...
...sevgilim.
Ağlayamıyorum.
Niye kendine kıydın?
Hiç anlamıyorum.
Yardım et bana Willy.
Sanki yine seyahate çıkmışsın gibi.
Ben yine yolunu gözlüyorum.
Willy...
Bugün evin son taksitini ödedim.
Tam da bugün.
Ve evde kimse olmayacak.
Artık borcumuz kalmadı.
Özgürüz.
Rana, kapıyı kilitleyip anahtarları al.
Kalk. Kalk ayağa.
Dur bekle.
Otur şuraya.
Sen şu odaya geç.
Bak senin yüzünden ne hâle geldi.
İşte karım orada. Banyoya girdiğini inkâr etmeye devam edecek misin?
- Özür dilerim. - Cevap ver.
Bir hata ettim.
Söyle bana. Banyoya niye girdin?
Nefsime uydum.
Emad...
Ona ne yapacaksın?
Ailesi yolda, geliyor. Karısının ne yaptığını bilmesini istiyorum.
Emad...
İntikam alıyorsun sen.
Bırak gitsin.
Ben ne yaptığımı biliyorum.
Sen burada otur. Çıkmana gerek yok.
Nereye gidiyorsun?
Hiç iyi hissetmiyorum. Bırak gideyim.
Senin için geliyorlar. Damadın arayıp seni sordu.
Buraya gelmesini söyledim. Karını getirmesini de.
Yolda geliyorlar. Otur.
Sana yalvarıyorum. Lütfen bırak gideyim.
Ailen gelince bana anlattıklarının hepsini onlara da anlat. Ondan sonra gidebilirsin.
Sana yalvarıyorum.
Hanımefendi! Affet beni.
Bırakın onlar gelmeden gideyim.
O kadınla 35 sene aynı yastığa baş koydum ben.
Beyefendi, kalkın. Kalkın gidin.
- Otur yerine. - Bırak adamı gitsin.
Gidecek, merak etme. Ailesi buraya gelince hep beraber giderler.
- Otur. - Allah aşkına!
- Alın beyefendi, gidin. - Otur sen. - Bırak gitsin!
Kızım... Oğlum...
- Rahat bırak adamı Emad! - Sen karışma!
- Otur aşağı! - Lütfen.
Otur dedim! Otur yerine.
Ne var? Ne istiyorsun?
Aman Allahım!
Emad!
Dilaltı haplarından kullanıyor olabilir mi?
Baktım. Ceplerinde bir şey yok.
- Ne oldu? - Siz neredesiniz şu an?
Hayır, hayır. Siz bir an önce gelin. Tamam. Tamam.
- Acille mi görüştün? - Ailesiyle. Yoldalar.
- Aman Allahım! - Beyefendi! Duyuyor musunuz beni?
Nabzı var mı? Emad, kalbi atıyor mu?
Rana, Allah aşkına bir sus. Ne yaptığımı bir bileyim.
- Nereye gidiyorsun? - Hapları varmış. Belki arabadadır.
Duyuyor musun beni? Aç ağzını. Aç!
Beyefendi! Kalkın! Duyuyor musunuz?
Ya Allah! Ya Allah...
Daha iyi misin şimdi? İyi hissediyor musun?
Nefes al! Nefes Al! İyi misin şimdi?
- Merak etme. Şimdi daha iyi. - Acil servisi aramadın mı?
Hayır. Belki ölmüştür diye korktum.
Dur biraz!
Ailesine bir şey söylersen aramızdaki her şey biter.
Efendim?
- Merhaba. - Merhaba. Asansör bozuk. Merdivenle çıkın.
Gel anne!
Siz gidin. Bacağımın ağrısından koşamıyorum.
Ya Ali!
Gelin böyle. Gelin içeri.
Ya Allah! Baba! Baba!
Nasılsın baba?
- Majid! - Ne var? Gel.
- Baba! Babacığım! - Çok şükür iyi.
İyi misin baba?
İyiyim.
İyisin iyisin. Bizi çok korkuttun baba.
- Annen nerede? - Merdivenlerde. Dur çağırayım.
Çağırma Majid.
- Hadi gidelim. - Gideriz baba. Az dur.
Majid! Annem göremezse kötü bir şey oldu sanır şimdi. Gelsin bir görsün.
- Merhaba. Kusura bakmayın. Telaştan sizi fark etmedik. - Ziyanı yok.
Otursana baba. Ne diye ayaklandın?
Annem gelsin seni bir görsün. Ondan sonra gideriz. Otur hadi.
Acelemiz yok. Otursun, iyice bir kendine gelsin.
Kusurumuza bakmayın beyefendi. Baba, otur şöyle. Oturur musun?
- Tamam, iyiyim ben. - Majid!
- Ne var anne? Buradayız.
Gel. Çok şükür babam iyi. Burada oturuyor.
Ne oldu baba?
- Yok bir şey anne. - Ne olmuş?
Ne oldu sana?
Canım, demedim mi ben sana gitme diye?
Hem bana hem kendine ettiğini gördün mü?
Allahım sana çok şükür!
Allah şahidim, yüz kişiye sadaka vereceğim diye yolda yemin ettim.
Sırf sesini bir kez daha duyayım diye.
Çok şükür.
Kaç kere dedim sana gitme diye?
Canım! Çalışmanı istemiyorum. İstemiyorum.
"Majid aradı, gitmem lazım. Çabucak dönerim" dedin.
Çabucakmış. Bu mu çabucak?
Anne, bu insanlara teşekkür etmemiz lazım. Bunca zaman babamın yanında kaldılar.
Yoksa kim bilir babamın hâli ne olurdu.
Size nasıl teşekkür edeceğimizi bilemiyoruz. Çok naziksiniz.
Allahım seni bana bağışladı.
Beyefendi, o benim her şeyim. Allah sizden razı olsun.
Canımı bana geri verdiniz. O benim her şeyim.
Yapma anne. Ağlama.
Kalk gidelim hadi.
Özür dilerim.
Her şeyini aldın mı baba? Cep telefonun nerede?
Arabanın anahtarı.
Gözlüğü nerede? Gözlüğünü unutmayın.
Bende. Gel ben sana vereyim.
- Siz gidin. Ben alırım. - Majid, sen gözlüğü...
Yok, kendi gelsin.
Hesap kitap yapacağız aramızda.
Bu taraftan.
Hayatını kurtardın ya oğlum. Daha ne hesap kitabı?
Beyefendi, gerçekten. Size yeterince zahmet verdik zaten.
Bize bir borcunuz yok.
Hadi böyle gel.
- Yapılacak bir şey varsa ben de... - Yok, kendi gelsin. Bu taraftan.
Siz gidin.
Majid... Ben giderim.
O gece evde kaç para bıraktın?
Ne?
- Evde kaç para bıraktın? - Saymadım.
Ne oldu baba?
Ne oldu sana? Aman Allahım!
Ne oldu sana? Gene fenalaştı.
Bunlar ne? Nereden çıktı bunlar?
- Gel otur biraz. - Kalbin mi rahatsızlandı baba?
Biraz otursun. Geç şöyle.
- Bu hâlde götüremeyiz onu. Majid! - Majid, çabuk!
- Az kaldı baba. - Esmat!
Geldim canım.
- Hadi anne. - Dikkat et. Düşürme.
- Esmat! Esmat! - Ne oldu? Canım, buradayım.
Ne oldu sana? Ya Abalfazl!
Uzatın bacaklarını.
- Allahım! Baba! Baba, duyuyor musun beni? - İlaçları nerede?
İlaçları nerede? Ceplerine bakın.
Uzatın bacaklarını! Çabuk!
- Allahım sen yardım et! - Baba, nefes al!
İlaçları yukarıda mı, git bir bak.
Hanımefendi! Hanımefendi! Babamın ilaçları burada mı?
Gene fenalaştı. Merdivenlerde yatıyor.
Beyefendi, Allah aşkına hemen yola çıkar mısınız?
Ekiplerimiz birazdan orada olacaklar.
Dediklerimi harfiyen yapın. Bacakları düz durmalı, bükülü değil.
Sırtüstü yatıyor.
Beyefendi, yüzü mosmor oldu.
Siz sadece dediklerimi yapın. Yorulursanız başkası devam etsin.
Beyefendi, hareket etmiyor. Hayır, hiç kımıldamıyor.
Dilinin altına ilaç koyalım mı?
Hayır, hayır. Hiçbir şey vermeyin. Sadece dediklerimi yapın.
Bacakları mutlaka düz vaziyette olsun. Bükük değil.
Tamam, tamam.
Beyler, lütfen çabuk olun!
- Merhaba. Hasta nerede? - İçeride.
Çeviri: Thracian82